Dromen over sushi en het vinden van jouw passie

Mijn blogs laat ik meestal proeflezen door experts. Laatst kreeg ik een interessante reactie van Richard de Bijl op een blog. Hij is namelijk nog steeds bezig met het ontwikkelen van zijn judo en lesgeven op 64-jarige leeftijd.

Jiro Dreams of Sushi

Ik moest denken aan de film over Jirō Ono, Jiro Dreams of Sushi. Een prachtige documentaire over een chefkok van een restaurant in het hart van Tokio met slechts tien zitplaatsen. De man is in de film inmiddels op 85-jarige leeftijd en streeft nog steeds naar verbetering.

Jirō heeft drie Michelinsterren en voor zijn sushirestaurant moet je maanden van tevoren reserveren. Toch is hij nog altijd op zoek naar verbetering vergelijkbaar met een budoka. In Japan heet dit kaizen. Dit continue streven naar progressie leidt tot een creatief en vitaal leven. Het straalt van Jirō Ono af in deze prachtige documentaire.

Ik wil iedereen van harte aanraden eerst de film, waarbij het water in de mond loopt, te bekijken en dan pas deze blog verder te lezen. Op deze manier kun je je eigen mening vormen over de film en de prachtige verhalen van Jirō en zijn omgeving. Aan de film heb ik veel mooie ideeën overgehouden en ik wil er een paar delen. Lees verder Dromen over sushi en het vinden van jouw passie

Talenten met smoesjes

“Het wordt een duel tussen een geniale man, eigenlijk een beetje ijdel, en een gewone man die zijn talenten tot het uiterste heeft geslepen. Niet waar?”
“Ik zou Musashi niet gewoon willen noemen.”
“Maar hij is gewoon. Dat is wat hem buitengewoon maakt. Hij is niet tevreden met vertrouwen op welke natuurlijke talenten hij dan ook mogelijk bezit. Wetende dat hij gewoon is, probeert hij altijd zichzelf te verbeteren. Niemand waardeert de pijnlijke inspanningen die hij heeft gedaan. Nu zijn jaren van training uitmonden in spectaculaire resultaten, spreekt iedereen over zijn ‘door God gegeven talent’. Dit is hoe mensen die niet hard hun best doen zichzelf geruststellen.”
Musashi (Eiji Yoshikawa)

Bovenstaande citaat komt uit een van mijn favoriete boeken. Een roman van net geen duizend pagina’s over het leven van een samoerai die de Weg van het zwaard zoekt.

De sterke passage is voor mij een uitnodiging tot nadenken over mijn inspanningen. Het is soms gemakkelijk om iemand die iets bereikt heeft geluk of talent toe te dichten. Daarna probeer ik mezelf eerlijk de vraag te stellen, heb ik het niet ergens laten liggen?

Lees verder Talenten met smoesjes

Pelgrimstocht van een judoka

Een paar jaar geleden kwam ik in aanraking met de dramaserie MUSASHI van de Japanse televisiezender NHK. Echt fantastisch! De serie is grotendeels gebaseerd op het gelijknamige boek van Eiji Yoshikawa en Het boek van de vijf ringen geschreven door Miyamoto Musashi zelf. Dit laatste boek wordt nog steeds veel gebruikt voor het leven en binnen de zakenwereld voor zijn strategische inzichten en wijsheid.

Miyamoto Musashi

Musashi (1584 – 1645) is nog steeds een van de bekendste zwaardvechters in Japan. Hij is vooral bekend door het gelijktijdig gebruik van twee zwaarden in zijn stijl Hyōhō Niten Ichi-ryū. Door het gebrek aan betrouwbare bronnen zijn er veel varianten van zijn levensverhaal en is er flink op los geromantiseerd.

In ieder geval was Musashi een rōnin (een samurai zonder meester). Hij reisde door Japan en duelleerde met vele samurai. Een dergelijke pelgrimstocht wordt in het Japans ook wel musha shugyō (krijgerstraining) genoemd.

Musha shugyō

Koboku Meikakuzu (Miyanoto Musashi)
Inktschildering door Miyamoto Musashi (Koboku Meikakuzu)

De romantische versies over krijgerstraining gaan puur over het perfectioneren van de gevechtskunsten, zowel lichaam als geest. Denk aan het trainen bij andere scholen door het hele land en duelleren met andere krijgers voor het perfectioneren van eigen lichaam en geest. In de realiteit ging het echter ook vaak over het verkrijgen van naamsbekendheid en het zoeken naar werk.

Musha shugyō deed me denken aan twee aspecten relevant voor de ontwikkeling van een judoka:

  1. Het nut van shiai (wedstrijden)
  2. De pelgrimstocht van een judoka

1. Het nut van shiai

In mijn vorige artikel (zie Henk Grol zoekt een hart van goud) schreef ik over Henk Grol. Dit is een voorbeeld van wedstrijdjudo zonder toegevoegde waarde. Het is eigenlijk gekkenwerk, zoals Mitesco mooi verwoord in zijn blog Kichigai 気違.

In het Japans gebruiken ze het woord “gekken” (schermen) ook, bijvoorbeeld voor zwaardvechtshows. Gekken waren vaak gericht op het verkrijgen van roem en verdienen van geld.
Ik zie een analogie, maar dat terzijde.

Judowedstrijden kunnen daarentegen ook enorme meerwaarde bieden. Zij zijn een perfect middel voor het testen van vaardigheden en omgaan met weerstand. In die zin kan een deelnemer niet verliezen.

Het gaat erom dat de judoka ondervindt hoe hij omgaat met spanning en weerstand. Daarnaast kan hij zijn technieken testen tegen judoka die anders zijn opgeleid. Het is een cliché, maar daardoor niet minder waar: een wedstrijd is een gevecht tegen jezelf om van te leren.

2. De pelgrimstocht van een judoka

Het nadeel van wedstrijden is dat je weinig voelt en ziet van een andere judoka in een relatief korte wedstrijd. Het meetrainen met andere judoka en scholen is daarom zeer interessant. Dan kun je een completer beeld krijgen van de technieken van een andere school, maar ook van de attitude en andere zaken. Wat uiterst leerzaam is.

Daarom raad ik iedereen aan: trek de wereld over, leer van veel andere scholen en test jouw vaardigheden tegen vele experts in judo, Braziliaans jiujitsu, sambo en andere vechtkunsten. In het proces bouw je ook een fantastisch netwerk met vrienden op.

Is dit onmogelijk? Nee, zeker niet. Kijk eens op de website BJJ Globetrotter. Het is een voorbeeld van iemand die ruim vijf maanden de wereld is overgetrokken voor het volgen van trainingen en wedstrijden in Braziliaans jiujitsu.

Voordelen van een pelgrimstocht

Een dergelijke reis van vijf maanden is natuurlijk fantastisch, maar niet voor iedereen weggelegd. Begin dan eenvoudiger! Train eens voor een periode mee met een andere school in de buurt. Dit kan zijn van dezelfde of een hele andere krijgskunst.

Neil Adams, Angelique Wolters-Rijsdijk en Sebastiaan Fransen
Angelique Wolters-Rijsdijk, Neil Adams en Sebastiaan Fransen tijdens een NVJJL-clinic

Bezoek clinics van experts. De NVJJL organiseert jaarlijks vele mooie trainingen, maar er zijn ook veel individuele initiatieven van scholen. Kijk ook of je kunt deelnemen aan clinics in andere disciplines, zoals sambo en Braziliaans jiujitsu. Een andere fantastische ervaring is de zomercursus van de Kōdōkan. Een week trainen met allemaal experts en gelijkgestemden in Japan, de bakermat van het judo.

Wil je nog verder out-of-the-box? Volg eens een workshop van Wim Hof (The Iceman) voor een lekker ijsbad of volg een zentraining. Allemaal ervaringen voor het ontwikkelen van lichaam en geest. Dit kan alleen door overload, dus nieuwe prikkels. Zo kun je heel Nederland, Europa of de wereld over op zoek naar nieuwe prikkels.

Prikkels, prikkels, prikkels

Door het verbreden van jouw horizon, krijg je nieuwe prikkels. Deze prikkels uiten zich in de vorm van nieuwe mensen, locaties, technieken, attitudes, inzichten en nog veel meer. Zij brengen jouw lichaam en geest uit balans. Hierdoor ga je de prikkels verwerken en dit leidt tot aanpassingen. Op deze wijze ontwikkel je jouw lichaam en geest.

Ik leer nog steeds enorm veel van mijn huidige leraren. Echter, in een nieuwe omgeving krijg ik zo veel prikkels, dat mijn ontwikkeling in een stroomversnelling geraakt.

Een simpel voorbeeld: judo vindt vooral staand plaats, dus je focust vooral op nage-waza (werptechnieken). Braziliaans jiujitsu is vooral gericht op het grondgevecht. Daar leer je dus veel meer over ne-waza (grondtechnieken).

Bij nieuwe prikkels leer ik omgaan met mijn onzekerheid en spanningen. Leer ik hele andere bewegingen en technieken. Test ik mijn vaardigheden tegen anderen die werken vanuit een andere mindset met andere technieken. En kan ik ook mijn kennis en ervaring overdragen als de school hiervoor openstaat. Een mooie vorm van kruisbestuiving.

De nieuwe inzichten en vaardigheden verwerk ik allemaal. Ik pas ze aan indien nodig en neem ze op. Voor de ontwikkeling van lichaam en geest. Met mijn ontwikkeling kan ik dan bijdragen aan de groei van mijn eigen school, waardoor zij meegroeien.

Persoonlijke noot

Grappling met Bas BakkerIk heb altijd bij vele scholen getraind en veel clinics gevolgd. Ook via het lesgeven kom ik regelmatig in contact met andere scholen. Hierdoor ben ik met veel leraren en vechtkunsten in contact gekomen. Ik heb deelgenomen aan de Europese en Wereldkampioenschappen Judo Kata. Een hoogtepunt was het bezoeken van Japan en deelnemen aan de zomercursus van de Kōdōkan.

Door deze vele inzichten heb ik veel geleerd en langzaam een eigen weg gevonden. Op deze wijze kan iedereen een eigen weg vinden. Als je verder kijkt dan jouw eigen school, dan krijg je veel meer inzicht in budo en het leven. Ik raad dan ook iedereen een eigentijdse vorm van de musha shugyō aan.

Deze maand ben ik begonnen met trainen bij een school Braziliaans jiujitsu. Vol verbazing kijk ik elke week naar de diepgang van de grondtechnieken en de dynamiek. Ook de single leg (kuchiki-taoshi en kibisu-gaeshi) en double leg takedown (morote-gari) zijn leerzaam, want die zie je niet vaak meer in het judo. Een belangrijk deel van de trainingen bestaat uit sparren. Daarnaast heerst er ook een hele andere sfeer.

Ik word enorm uitgedaagd. Vooral in het grondwerk moet ik een paar aanpassingen maken tegen de dynamiek van deze vaardige sporters. Ik leer allerlei nieuwe technieken en mijn motorische vaardigheden worden af en toe flink op de proef gesteld. Daarnaast is voor het sparren op het eind een andere conditie nodig dan ik gewend ben in het judo.

Door deze overload aan nieuwe prikkels, zie ik al de eerste ontwikkelingen in mijn lichaam en geest. Dan bedoel ik niet alleen de spierpijn! De komende tijd ga ik zeker door met trainen in Braziliaans jiujitsu. Daarnaast denk ik aan het meedoen met toernooien als ik daar klaar voor ben. Ik blijf op mijn manier de wereld rondreizen in de zoektocht naar perfectie van mijzelf (jiko no kansei).

Ik wil iedereen aanraden: verbreed je horizon en beperk je niet tot de visie van één school. Leren en integreren, zoals Jigorō Kanō dat ook deed toen hij judo bedacht. Prikkel jezelf! Ga de wereld in. Maak nieuwe vrienden. Doe nieuwe kennis en inzichten op. Test je vaardigheden. Ga het gevecht met jezelf aan. Perfectioneer jouw lichaam en geest. Geniet ervan!

Met dank aan Loek voor zijn substantiële bijdrage aan dit artikel.

Weniger aber besser

De kracht van budo ligt in de toepassing van zijn principes in het dagelijks leven. Op deze manier biedt het beoefenen van budo meerwaarde. Dit maakt het trainen in krijgskunsten meer dan alleen een recreatieve bezigheid.

Het toepassen van budoprincipes is wellicht niet voor iedereen evident. Ik lever graag een bijdrage door het aanbieden van praktische handvatten. Dit heb ik eerder gedaan in mijn blogs over Bewuster leven met judoprincipes en No limits. Met dit schrijven wil ik ook graag inspireren tot het perfectioneren van de eigen persoon voor een betere wereld, jiko no kansei.

Judoprincipes tijdens een training

Laten we focussen op de twee belangrijkste judoprincipes, seiryoku zen’yō en jita kyōei. Zij betekenen maximaal resultaat met minimale inspanning en wederzijdse voorspoed voor zichzelf en anderen.

Een beginnende judoka zal waarschijnlijk veel energie gebruiken voor het behalen van het resultaat en vooral op zichzelf focussen. Hij moet op veel zaken letten en heeft nog weinig kennis van principes, waardoor hij vermoedelijk zichzelf tegenwerkt. De krachten werken niet in harmonie, maar gaan allerlei tegengestelde kanten op.

SPFransen.nl
©Birgit de Jong

Dan een judoworp waarbij kuzushi, tsukuri en kake in harmonie zijn. Dit is veelal de worp van een gevorderde judoka. De krachten werken in overeenstemming samen aan hetzelfde resultaat. Deze judoka zal ook veel rekening houden met zijn partner en omgeving. De toepassing van principes seiryoku zen’yō en jita kyōei.

Het dagelijks leven

Nu een voorbeeld in het dagelijks leven. Lever jij vooral inspanningen waarbij jij maximaal kunt bijdragen aan wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen? Of gaan jouw inspanningen alle kanten op?

Kijk voor jezelf welke activiteiten jij deze maand hebt gedaan. Welke activiteiten heb je uit gewoonte gedaan of omdat je geen ‘nee’ durft te zeggen?

Doe je vier sporten omdat je niet kunt kiezen? Lig je voor de televisie uit verveling? Help je een verre kennis van een vriendin met het overzetten van videobanden op dvd omdat je in de ICT werkt?

Op het werk gebeurt het ook. Hoe vaak beantwoord je onbelangrijke e-mails van collega’s die naar het halve bedrijf zijn gestuurd? Hoe vaak werk je aan meerdere projecten tegelijk, waarvan de helft jouw expertise niet benut?

Judoprincipes in het dagelijks leven

De bovenstaande voorbeelden zijn in tegenspraak met de judoprincipes. Je wilt niet jouw inspanningen alle richtingen op laten gaan. Het doel is wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen met minimale inspanning en maximaal resultaat. Het toepassen van seiryoku zen’yō en jita kyōei.

Weniger aber besser / Less is more
©Essentialism van Greg McKeown

Het citaat “weniger aber besser” is een mogelijke uitwerking van deze principes. Het is het ontwerpcriteria van Dieter Rams, voormalig lead designer bij Braun. In het Nederlands betekent het “minder maar beter”. Het citaat vormt de basis in het boek Essentialism van Greg McKeown.

Het boek bepleit het beperken tot inspanningen waarbij jij een waardevolle bijdrage levert. Een paar tips uit het boek:

  • Kies bewust welke activiteiten je wel of niet uitvoert
  • Weeg af welke compromissen je moet maken voor het uitvoeren van een activiteit
  • Doe activiteiten waarbij jij maximaal bijdraagt
  • Elimineer activiteiten waarbij jouw bijdrage gering is
  • Doe niet veel dingen, doe de juiste dingen

De tips zijn een concrete uitwerking van de judoprincipes in het dagelijks leven. Het leidt tot bewuste keuzes voor een maximaal resultaat met minimale inspanning bijdragend aan wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen.

Tot slot

Uiteraard hoef je niet direct te stoppen met al jouw niet-bijdragende activiteiten. Nadenken over de activiteiten die je doet en of je bijdraagt is erg interessant. Daarnaast kun je volgende keer zeggen: “Ik denk er even over na.” Dit geeft tijd om te kijken welke compromissen je moet sluiten. Vervolgens kun je stap voor stap niet-essentiële zaken elimineren.

Een persoonlijk voorbeeld is dat ik gestopt ben met boksen. Het is leuk, maar mijn bijdrage is gering. Ik heb gekozen voor het trainen in Braziliaans Jiu-Jitsu, omdat dit beter aansluit op mijn judo. Het geleerde kan ik dan weer toepassen als leraar en uke in mijn judotrainingen.

Nog een voorbeeld. Japans wil ik heel graag leren, maar dit kost volgens experts meerdere jaren studie en ik kan het zelden gebruiken. Ik heb overwogen welke compromissen ik moet maken. Dit heeft ertoe geleid dat ik voorlopig geen Japans leer. Hoe jammer ik het ook vind.

Hoe denk jij over het toepassen van budoprincipes in het dagelijks leven? Welke principes pas jij toe? Heeft iemand nog tips voor het toepassen van seiryoku zen’yō en jita kyōei in de praktijk? Laat iets achter in de reacties.

De tempel met duizend spiegels

Sebastiaan met Hachi in Japan“Een hond had van de tempel met duizend spiegels gehoord. Hij wist niet wat spiegels zijn, maar zijn verlangen om de tempel te bezoeken was groot.

Na een tocht van enkele weken kwam hij bij de tempel en ging door de poort. Uit duizend spiegels keken duizend honden naar hem. Dat verheugde hem en hij kwispelde met zijn staart. Toen verheugden zich ook in de spiegels duizend honden en kwispelden met hun staart.

Op een middag kwam een andere hond in de tempel met duizend spiegels. Toen hij door de poort was gegaan, keken uit duizend spiegels duizend honden naar hem. Hij werd bang, liet zijn tanden zien en gromde. Toen gromden uit de spiegels duizend honden met ontblote tanden terug.”

De wereld staat niet in brand

De wereld met argusogen bekijken is erg eenvoudig. Bekijk dagelijks het nieuws en er wordt veel ellende gedeeld. Ik krijg er altijd een naar gevoel van. Alsof je in een album alleen de foto’s plakt van de slechte momenten in het leven.

Vervolgens lees je reacties op de sociale media. Vele mensen hebben een duidelijke mening over complexe situaties waar ze geen weet van hebben. De nuance lijkt ver te zoeken.

En het werkt aanstekelijk… wat je aandacht geeft groeit. Je ziet vooral het slechte in de wereld. Het leidt tot moedeloosheid. Waarom nog moeite doen als het allemaal ellende is? We zijn de bange hond, grommend met ontblote tanden.

Ontvankelijk zijn

Einstein PeaceWe kunnen ook de verheugde hond zijn met een kwispelende staart. Het goede zien in onszelf, de ander en de wereld. Onze energie richten op het mooie in de wereld. Het verwezenlijken van het judoprincipe jita kyōei, wederzijdse welvaart voor zichzelf en anderen.

En het werkt aanstekelijk… wat je aandacht geeft groeit. Je treedt jezelf, de ander en de wereld met een open bewustzijn tegemoet. Niet oordelend, maar met compassie. Dit maakt je ontvankelijk voor al het mooie dat het leven biedt. Op basis van wederkerigheid spiegelt de ander mogelijk jouw ontvankelijke houding.

Laten we de vervelende zaken in de wereld niet ontkennen, maar judo toepassen in het dagelijks leven. Onze energie optimaal richten op het verwezenlijken van wederzijdse welvaart voor zichzelf en anderen.

Continu verbeteren en judo

Ik hoor soms judoka klagen over hun persoonlijke ontwikkeling. Ze vinden dat ze niet meer groeien of dat het te langzaam gaat. Ondanks dat ze keihard trainen, boeken ze weinig vooruitgang.

Nu heb ik over dit onderwerp eerder twee blogs over geschreven. In No limits gaat het over doorzetten en afstand nemen, zodat je uiteindelijk toch jouw grenzen kan verleggen. Recenter plaatste ik Niet het vele is goed, maar het goede is veel op deze blog.

Kort en effectief trainen

Toen schreef ik: “Je kunt beter kort en effectief trainen, dan heel lang een beetje aanrommelen.” Toch zijn er veel judoka die niet aanrommelen, maar ook niet effectief trainen. Meestal vallen de klagende judoka over weinig persoonlijke ontwikkeling in deze categorie.

Elke week verschijnen ze netjes op de training en luisteren goed naar de sensei (leraar). Het zijn de ideale leerlingen. Ze doen goed mee en werken hard. Als de leraar schreeuwt “Springen!”, antwoorden zij “Hoe hoog?”. Het laatste is misschien een beetje gechargeerd, maar je snapt mijn punt.

De perfecte sensei

Het ‘probleem’ is dat deze judoka blindelings op hun sensei vertrouwen. De leraar weet altijd wat het beste is voor zijn of haar judoka. Het is uiteraard een goed idee om naar de leraar te luisteren, maar een klein beetje eigen initiatief kan geen kwaad.

Een judoleraar heeft soms meer dan twintig leerlingen op de tatami. In de ideale wereld heb je de perfecte sensei die voor iedereen een persoonlijk ontwikkelingsplan heeft. Vervolgens geeft de leraar iedereen gedifferentieerd training op zijn of haar eigen niveau.

De realiteit is vaak anders. De leraar bepaalt een gemiddeld niveau van de groep en baseert daar zijn lessenplan op. Vervolgens gaat hij of zij differentiëren, maar er is niet altijd een individueel traject per judoka.

Er is echter iemand die wel de volledige aandacht voor jou heeft… dat ben jij namelijk zelf! Jij kunt je eigen persoonlijk ontwikkelingsplan maken. Volledig gericht op jou. Vervolgens kun je dat plan uitvoeren, controleren en bijstellen.

Kwaliteitscirkel van Deming

Deming PDCA-cyclusIk heb regelmatig de kwaliteitscirkel van Deming gebruikt. Het is een model voor het continu verbeteren van kwaliteit ontwikkeld door Williams Edward Deming.

Het model kan heel complex worden gemaakt, maar in de basis is het zeer eenvoudig. De kwaliteitscirkel van Deming is ook uitermate geschikt voor (judo)training. Het bestaat uit slechts vier stappen, PLan–Do–Check–Act (plannenuitvoerencontrolerenbijsturen). Om deze reden wordt het ook wel de PDCA-cyclus genoemd.

Hieronder licht ik de verschillende fasen kort toe. Zodoende kun je een eigen persoonlijk ontwikkelingsplan bijhouden voor het continu verbeteren van jouw judo. Uiteraard kan dit uitgebreid op papier, maar het kan ook een eenvoudig plan in jouw hoofd zijn.

Plan

Een van de meest gebruikte passages uit Alice in Wonderland van Lewis Carroll is het onderstaande citaat.

Alice: “Kunt u me alstublieft vertellen welke kant ik van hieruit op moet?”
Kat: “Dat hangt voor een belangrijk deel af van waar je naar toe wilt.”
Alice: “Het maakt me niet zoveel uit.
Kat: “Dan maakt het ook niet uit welke kant je op gaat.”
Alice: “Zolang ik maar ergens kom.”
Kat: “Oh, dat zal zeker gebeuren, als je maar lang genoeg loopt.”

Als je geen doel hebt, dan heb je geen plan nodig. Wil je persoonlijke groei bereiken, dan geeft een doel hieraan richting. Dit kan bijvoorbeeld een nieuwe graad zijn, maar ook meer toepassingen van ude-hishigi-jūji-gatame paraat hebben. Of misschien wil je bepaalde ashi-waza (beenworpen) in verschillende richtingen kunnen werpen.

De doelen kun je het beste SMART formuleren. SMART staat voor Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden, zie de link voor een korte uitleg. Zorg dat het doel haalbaar is, want we willen een succeservaring!

Vervolgens als je een doel hebt, dan ga je een plan maken voor het bereiken van dit doel. Hierbij kun je zelf bepalen hoe gedetailleerd het plan is. Als je zelfstandig traint voor een danexamen, kun je bijvoorbeeld per training plannen wat je gaat doen.

Als je een training onder leiding van een leraar volgt, kun je natuurlijk niet tijdens het oefenen van een heupworp een ude-hishigi-jūji-gatame gaan oefenen. Echter als je een leraar hebt die daarvoor openstaat, kun je bijvoorbeeld elke heupworp vervolgen met variaties op deze armklem.

StuderenDaarnaast kun je wellicht na elke training nog even verder trainen voor het doornemen van een aantal varianten van de ude-hishigi-jūji-gatame. Thuis kun je boeken bestuderen (tip: Armlocks van Neil Adams) en bronnen op Internet raadplegen, zodat je goed voorbereid op de training komt.

Zoek ook eens op “tandoku renshu” of “solo drills for judo”. Je zult verbaasd staan, wat je thuis allemaal kunt oefenen. Dan heb ik alle basisfitnessoefeningen nog niet eens genoemd, zoals squats, lunges en hardlopen.

Do

Deze fase is in theorie heel eenvoudig. Realiseer het plan uit de fase Plan! Of zoals Nike het formuleert: “JUST DO IT!”

Check

Vervolgens moet je regelmatig kijken of jouw plan op rolletjes loopt. Is de oorspronkelijke situatie verbeterd? Heb je persoonlijke groei doorgemaakt en is er voldoende vooruitgang richting het doel? Noteer alle belangrijke afwijkingen, zodat je hier actie op kan ondernemen in de volgende fase.

Misschien kom je erachter dat bepaalde kennis mist voor het uitvoeren van het plan. Dan is dit een belangrijke afwijking.

Als je in jouw plan echt meetbare doelen hebt opgesteld, kun je deze meten. Wil je bijvoorbeeld van 10 squats naar 50 squats in een minuut, kun je heel goed controleren of dit is gelukt. Als het niet gelukt is, dan is dit een belangrijke afwijking.

Act

Als er afwijkingen uit de fase Check naar voren zijn gekomen, dan kan hierop worden bijgestuurd. In het geval van missende kennis, kan wellicht de sensei advies geven of helpt een bezoek aan de bibliotheek.

In het geval van de squats, kan meer trainen helpen. Of wellicht moet je juist meer rust nemen en jouw voeding aanpassen, zodat je meer energie krijgt. In ieder geval stuur je in deze fase bij op basis van de afwijkingen in de fase Check.

En dan…

Vervolgens heb je je doel behaald en begint de cyclus weer van vooraf aan. Dat is het leuke! Zo kun je continu jouw judo blijven verbeteren.

Dit was een voorbeeld met technisch doelen, maar je kunt natuurlijk van alles verbeteren. Het kan ook liggen op het vlak van judo toepassen in het dagelijks leven.

Verspil je bijvoorbeeld regelmatig veel energie aan lange discussies? Pas eens judo toe in een dergelijk situatie. In plaats van hard de aanval kiezen, de kracht van de ander gebruiken en meegeven voor een positieve uitkomst voor beiden. Je kunt zelf vast nog veel meer voorbeelden bedenken.

Het uiteindelijke doel is jiko no kansei, de perfectie van de eigen persoon. Dit kan door het toepassen van seiryoku zen’yō, maximaal resultaat met minimale inspanning. Met een persoonlijk ontwikkelingsplan jouw energie optimaal benutten voor het bereiken van jouw doelen. De doelen passen uiteraard bij jita kyōei, wederzijdse welvaart voor zichzelf en anderen. Zo is ook deze cirkel mooi rond.

Heb jij doelen voor jouw training? Of train je liever recreatief en zie je het allemaal wel? Laat het weten via de reacties onder deze blog!