De visser en de zakenman

Katsushika HokusaiPas geleden kwam ik het onderstaande prachtige verhaal tegen via de blog van Paulo Coelho. Het origineel is geschreven door Heinrich Böll en in honderden varianten verspreid over het Internet. In het verhaal zie ik de principes van judo toegepast in het dagelijks leven.

Het gaat voor mij over het trouw blijven aan jouw eigen dromen door niet deel te nemen aan de ratrace om meer. Over een eenvoudig leven leiden en tevreden zijn met wat je hebt. Werken aan de vervolmaking van jezelf in plaats van het zoeken buiten jezelf. In balans zijn en vanuit daar leven. Onze inspanning richten op waar het echt toe doet in het leven op dit moment. Met minimale inspanning een maximaal resultaat, seiryoku zen’yō.

Daarnaast herken ik er ook jita kyoei, wederzijdse voorspoed voor zichzelf en anderen, in. Namelijk door de vangst beperken tot wat je verbruikt, zodat er geen overbevissing plaatsvindt.

Lees hieronder een vertaling van het verhaal in de versie van Paulo Coelho. Kom lekker tot rust. Stop met het najagen van geluk en geniet van wat er voor jou echt toe doet.


Er was eens een zakenman die aan het strand zat in een klein Braziliaans dorpje.
Plots ziet hij een Braziliaanse visser in een kleine boot naar de kust varen met een mooie vangst van een paar grote vissen.
De zakenman is onder de indruk. “Hoe lang duurt het om zoveel vissen te vangen?”
“Ach, niet zo heel lang.” lacht de visser.
De zakenman is verbaasd. “Waarom blijf je dan niet langer op zee en vang je nog meer vissen?”
“Dit is genoeg voor mijn familie.” reageert de visser zonder aarzeling.
De zakenman is nog verbaasder. “Ok, wat doe je dan de rest van de dag?”
“Nou, normaal gesproken sta ik ‘s morgens lekker vroeg op, ga naar zee en vang een paar vissen, dan ga ik terug en speel met de kinderen. In de middag doe ik een dutje met mijn lieve vrouw. Wanneer de avond valt, ga ik met mijn vrienden een drankje doen in de stad – we spelen gitaar, zingen en dansen samen door de nacht.”

De zakenman doet de visser een voorstel.
“Ik ben afgestudeerd in business management. Ik kan je helpen succesvol te worden. Vanaf nu moet je meer tijd op zee doorbrengen en zoveel mogelijk vissen vangen. Als je hiermee genoeg geld hebt gespaard, dan kun je een grotere boot kopen en nog meer vissen vangen. Daarna duurt het niet lang voordat je meerdere boten kunt kopen, jouw eigen bedrijf starten met een eigen fabriek voor ingeblikte vis en distributienetwerk. Tegen die tijd verhuis je van dit dorp naar Sao Paulo, alwaar je een hoofdkantoor opzet vanuit waar je de andere vestigingen kunt aansturen.”

“En dan wat?” vraagt de visser.
De zakenman lacht hartelijk “Daarna kun je leven als een koning in jouw eigen paleis. Als de tijd er rijp voor is, kun je de beurs op gaan en aandelen verkopen. Je zult dan zeer vermogend zijn.”

“En dan wat?” vraagt de visser.
De zakenman gaat door met zijn betoog. “Daarna kun je met pensioen gaan! Je kunt wonen aan zee. Elke morgen sta je lekker vroeg op, gaat naar zee, vangt een paar vissen, dan ga je terug en speelt met de kinderen. In de middag doe je een dutje met jouw lieve vrouw. Wanneer de avond valt, ga je met vrienden een drankje doen in de stad – gitaar spelen, zingen en samen dansen door de nacht.”
De visser is verdwaasd: “Huh? Is dat niet wat ik nu ook doe?”

Dromen over sushi en het vinden van jouw passie

Mijn blogs laat ik meestal proeflezen door experts. Laatst kreeg ik een interessante reactie van Richard de Bijl op een blog. Hij is namelijk nog steeds bezig met het ontwikkelen van zijn judo en lesgeven op 64-jarige leeftijd.

Jiro Dreams of Sushi

Ik moest denken aan de film over Jirō Ono, Jiro Dreams of Sushi. Een prachtige documentaire over een chefkok van een restaurant in het hart van Tokio met slechts tien zitplaatsen. De man is in de film inmiddels op 85-jarige leeftijd en streeft nog steeds naar verbetering.

Jirō heeft drie Michelinsterren en voor zijn sushirestaurant moet je maanden van tevoren reserveren. Toch is hij nog altijd op zoek naar verbetering vergelijkbaar met een budoka. In Japan heet dit kaizen. Dit continue streven naar progressie leidt tot een creatief en vitaal leven. Het straalt van Jirō Ono af in deze prachtige documentaire.

Ik wil iedereen van harte aanraden eerst de film, waarbij het water in de mond loopt, te bekijken en dan pas deze blog verder te lezen. Op deze manier kun je je eigen mening vormen over de film en de prachtige verhalen van Jirō en zijn omgeving. Aan de film heb ik veel mooie ideeën overgehouden en ik wil er een paar delen. Lees verder Dromen over sushi en het vinden van jouw passie

Talenten met smoesjes

“Het wordt een duel tussen een geniale man, eigenlijk een beetje ijdel, en een gewone man die zijn talenten tot het uiterste heeft geslepen. Niet waar?”
“Ik zou Musashi niet gewoon willen noemen.”
“Maar hij is gewoon. Dat is wat hem buitengewoon maakt. Hij is niet tevreden met vertrouwen op welke natuurlijke talenten hij dan ook mogelijk bezit. Wetende dat hij gewoon is, probeert hij altijd zichzelf te verbeteren. Niemand waardeert de pijnlijke inspanningen die hij heeft gedaan. Nu zijn jaren van training uitmonden in spectaculaire resultaten, spreekt iedereen over zijn ‘door God gegeven talent’. Dit is hoe mensen die niet hard hun best doen zichzelf geruststellen.”
Musashi (Eiji Yoshikawa)

Bovenstaande citaat komt uit een van mijn favoriete boeken. Een roman van net geen duizend pagina’s over het leven van een samoerai die de Weg van het zwaard zoekt.

De sterke passage is voor mij een uitnodiging tot nadenken over mijn inspanningen. Het is soms gemakkelijk om iemand die iets bereikt heeft geluk of talent toe te dichten. Daarna probeer ik mezelf eerlijk de vraag te stellen, heb ik het niet ergens laten liggen?

Lees verder Talenten met smoesjes

Pelgrimstocht van een judoka

Een paar jaar geleden kwam ik in aanraking met de dramaserie MUSASHI van de Japanse televisiezender NHK. Echt fantastisch! De serie is grotendeels gebaseerd op het gelijknamige boek van Eiji Yoshikawa en Het boek van de vijf ringen geschreven door Miyamoto Musashi zelf. Dit laatste boek wordt nog steeds veel gebruikt voor het leven en binnen de zakenwereld voor zijn strategische inzichten en wijsheid.

Miyamoto Musashi

Musashi (1584 – 1645) is nog steeds een van de bekendste zwaardvechters in Japan. Hij is vooral bekend door het gelijktijdig gebruik van twee zwaarden in zijn stijl Hyōhō Niten Ichi-ryū. Door het gebrek aan betrouwbare bronnen zijn er veel varianten van zijn levensverhaal en is er flink op los geromantiseerd.

In ieder geval was Musashi een rōnin (een samurai zonder meester). Hij reisde door Japan en duelleerde met vele samurai. Een dergelijke pelgrimstocht wordt in het Japans ook wel musha shugyō (krijgerstraining) genoemd.

Musha shugyō

Koboku Meikakuzu (Miyanoto Musashi)
Inktschildering door Miyamoto Musashi (Koboku Meikakuzu)

De romantische versies over krijgerstraining gaan puur over het perfectioneren van de gevechtskunsten, zowel lichaam als geest. Denk aan het trainen bij andere scholen door het hele land en duelleren met andere krijgers voor het perfectioneren van eigen lichaam en geest. In de realiteit ging het echter ook vaak over het verkrijgen van naamsbekendheid en het zoeken naar werk.

Musha shugyō deed me denken aan twee aspecten relevant voor de ontwikkeling van een judoka:

  1. Het nut van shiai (wedstrijden)
  2. De pelgrimstocht van een judoka

1. Het nut van shiai

In mijn vorige artikel (zie Henk Grol zoekt een hart van goud) schreef ik over Henk Grol. Dit is een voorbeeld van wedstrijdjudo zonder toegevoegde waarde. Het is eigenlijk gekkenwerk, zoals Mitesco mooi verwoord in zijn blog Kichigai 気違.

In het Japans gebruiken ze het woord “gekken” (schermen) ook, bijvoorbeeld voor zwaardvechtshows. Gekken waren vaak gericht op het verkrijgen van roem en verdienen van geld.
Ik zie een analogie, maar dat terzijde.

Judowedstrijden kunnen daarentegen ook enorme meerwaarde bieden. Zij zijn een perfect middel voor het testen van vaardigheden en omgaan met weerstand. In die zin kan een deelnemer niet verliezen.

Het gaat erom dat de judoka ondervindt hoe hij omgaat met spanning en weerstand. Daarnaast kan hij zijn technieken testen tegen judoka die anders zijn opgeleid. Het is een cliché, maar daardoor niet minder waar: een wedstrijd is een gevecht tegen jezelf om van te leren.

2. De pelgrimstocht van een judoka

Het nadeel van wedstrijden is dat je weinig voelt en ziet van een andere judoka in een relatief korte wedstrijd. Het meetrainen met andere judoka en scholen is daarom zeer interessant. Dan kun je een completer beeld krijgen van de technieken van een andere school, maar ook van de attitude en andere zaken. Wat uiterst leerzaam is.

Daarom raad ik iedereen aan: trek de wereld over, leer van veel andere scholen en test jouw vaardigheden tegen vele experts in judo, Braziliaans jiujitsu, sambo en andere vechtkunsten. In het proces bouw je ook een fantastisch netwerk met vrienden op.

Is dit onmogelijk? Nee, zeker niet. Kijk eens op de website BJJ Globetrotter. Het is een voorbeeld van iemand die ruim vijf maanden de wereld is overgetrokken voor het volgen van trainingen en wedstrijden in Braziliaans jiujitsu.

Voordelen van een pelgrimstocht

Een dergelijke reis van vijf maanden is natuurlijk fantastisch, maar niet voor iedereen weggelegd. Begin dan eenvoudiger! Train eens voor een periode mee met een andere school in de buurt. Dit kan zijn van dezelfde of een hele andere krijgskunst.

Neil Adams, Angelique Wolters-Rijsdijk en Sebastiaan Fransen
Angelique Wolters-Rijsdijk, Neil Adams en Sebastiaan Fransen tijdens een NVJJL-clinic

Bezoek clinics van experts. De NVJJL organiseert jaarlijks vele mooie trainingen, maar er zijn ook veel individuele initiatieven van scholen. Kijk ook of je kunt deelnemen aan clinics in andere disciplines, zoals sambo en Braziliaans jiujitsu. Een andere fantastische ervaring is de zomercursus van de Kōdōkan. Een week trainen met allemaal experts en gelijkgestemden in Japan, de bakermat van het judo.

Wil je nog verder out-of-the-box? Volg eens een workshop van Wim Hof (The Iceman) voor een lekker ijsbad of volg een zentraining. Allemaal ervaringen voor het ontwikkelen van lichaam en geest. Dit kan alleen door overload, dus nieuwe prikkels. Zo kun je heel Nederland, Europa of de wereld over op zoek naar nieuwe prikkels.

Prikkels, prikkels, prikkels

Door het verbreden van jouw horizon, krijg je nieuwe prikkels. Deze prikkels uiten zich in de vorm van nieuwe mensen, locaties, technieken, attitudes, inzichten en nog veel meer. Zij brengen jouw lichaam en geest uit balans. Hierdoor ga je de prikkels verwerken en dit leidt tot aanpassingen. Op deze wijze ontwikkel je jouw lichaam en geest.

Ik leer nog steeds enorm veel van mijn huidige leraren. Echter, in een nieuwe omgeving krijg ik zo veel prikkels, dat mijn ontwikkeling in een stroomversnelling geraakt.

Een simpel voorbeeld: judo vindt vooral staand plaats, dus je focust vooral op nage-waza (werptechnieken). Braziliaans jiujitsu is vooral gericht op het grondgevecht. Daar leer je dus veel meer over ne-waza (grondtechnieken).

Bij nieuwe prikkels leer ik omgaan met mijn onzekerheid en spanningen. Leer ik hele andere bewegingen en technieken. Test ik mijn vaardigheden tegen anderen die werken vanuit een andere mindset met andere technieken. En kan ik ook mijn kennis en ervaring overdragen als de school hiervoor openstaat. Een mooie vorm van kruisbestuiving.

De nieuwe inzichten en vaardigheden verwerk ik allemaal. Ik pas ze aan indien nodig en neem ze op. Voor de ontwikkeling van lichaam en geest. Met mijn ontwikkeling kan ik dan bijdragen aan de groei van mijn eigen school, waardoor zij meegroeien.

Persoonlijke noot

Grappling met Bas BakkerIk heb altijd bij vele scholen getraind en veel clinics gevolgd. Ook via het lesgeven kom ik regelmatig in contact met andere scholen. Hierdoor ben ik met veel leraren en vechtkunsten in contact gekomen. Ik heb deelgenomen aan de Europese en Wereldkampioenschappen Judo Kata. Een hoogtepunt was het bezoeken van Japan en deelnemen aan de zomercursus van de Kōdōkan.

Door deze vele inzichten heb ik veel geleerd en langzaam een eigen weg gevonden. Op deze wijze kan iedereen een eigen weg vinden. Als je verder kijkt dan jouw eigen school, dan krijg je veel meer inzicht in budo en het leven. Ik raad dan ook iedereen een eigentijdse vorm van de musha shugyō aan.

Deze maand ben ik begonnen met trainen bij een school Braziliaans jiujitsu. Vol verbazing kijk ik elke week naar de diepgang van de grondtechnieken en de dynamiek. Ook de single leg (kuchiki-taoshi en kibisu-gaeshi) en double leg takedown (morote-gari) zijn leerzaam, want die zie je niet vaak meer in het judo. Een belangrijk deel van de trainingen bestaat uit sparren. Daarnaast heerst er ook een hele andere sfeer.

Ik word enorm uitgedaagd. Vooral in het grondwerk moet ik een paar aanpassingen maken tegen de dynamiek van deze vaardige sporters. Ik leer allerlei nieuwe technieken en mijn motorische vaardigheden worden af en toe flink op de proef gesteld. Daarnaast is voor het sparren op het eind een andere conditie nodig dan ik gewend ben in het judo.

Door deze overload aan nieuwe prikkels, zie ik al de eerste ontwikkelingen in mijn lichaam en geest. Dan bedoel ik niet alleen de spierpijn! De komende tijd ga ik zeker door met trainen in Braziliaans jiujitsu. Daarnaast denk ik aan het meedoen met toernooien als ik daar klaar voor ben. Ik blijf op mijn manier de wereld rondreizen in de zoektocht naar perfectie van mijzelf (jiko no kansei).

Ik wil iedereen aanraden: verbreed je horizon en beperk je niet tot de visie van één school. Leren en integreren, zoals Jigorō Kanō dat ook deed toen hij judo bedacht. Prikkel jezelf! Ga de wereld in. Maak nieuwe vrienden. Doe nieuwe kennis en inzichten op. Test je vaardigheden. Ga het gevecht met jezelf aan. Perfectioneer jouw lichaam en geest. Geniet ervan!

Met dank aan Loek voor zijn substantiële bijdrage aan dit artikel.

Weniger aber besser

De kracht van budo ligt in de toepassing van zijn principes in het dagelijks leven. Op deze manier biedt het beoefenen van budo meerwaarde. Dit maakt het trainen in krijgskunsten meer dan alleen een recreatieve bezigheid.

Het toepassen van budoprincipes is wellicht niet voor iedereen evident. Ik lever graag een bijdrage door het aanbieden van praktische handvatten. Dit heb ik eerder gedaan in mijn blogs over Bewuster leven met judoprincipes en No limits. Met dit schrijven wil ik ook graag inspireren tot het perfectioneren van de eigen persoon voor een betere wereld, jiko no kansei.

Judoprincipes tijdens een training

Laten we focussen op de twee belangrijkste judoprincipes, seiryoku zen’yō en jita kyōei. Zij betekenen maximaal resultaat met minimale inspanning en wederzijdse voorspoed voor zichzelf en anderen.

Een beginnende judoka zal waarschijnlijk veel energie gebruiken voor het behalen van het resultaat en vooral op zichzelf focussen. Hij moet op veel zaken letten en heeft nog weinig kennis van principes, waardoor hij vermoedelijk zichzelf tegenwerkt. De krachten werken niet in harmonie, maar gaan allerlei tegengestelde kanten op.

SPFransen.nl
©Birgit de Jong

Dan een judoworp waarbij kuzushi, tsukuri en kake in harmonie zijn. Dit is veelal de worp van een gevorderde judoka. De krachten werken in overeenstemming samen aan hetzelfde resultaat. Deze judoka zal ook veel rekening houden met zijn partner en omgeving. De toepassing van principes seiryoku zen’yō en jita kyōei.

Het dagelijks leven

Nu een voorbeeld in het dagelijks leven. Lever jij vooral inspanningen waarbij jij maximaal kunt bijdragen aan wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen? Of gaan jouw inspanningen alle kanten op?

Kijk voor jezelf welke activiteiten jij deze maand hebt gedaan. Welke activiteiten heb je uit gewoonte gedaan of omdat je geen ‘nee’ durft te zeggen?

Doe je vier sporten omdat je niet kunt kiezen? Lig je voor de televisie uit verveling? Help je een verre kennis van een vriendin met het overzetten van videobanden op dvd omdat je in de ICT werkt?

Op het werk gebeurt het ook. Hoe vaak beantwoord je onbelangrijke e-mails van collega’s die naar het halve bedrijf zijn gestuurd? Hoe vaak werk je aan meerdere projecten tegelijk, waarvan de helft jouw expertise niet benut?

Judoprincipes in het dagelijks leven

De bovenstaande voorbeelden zijn in tegenspraak met de judoprincipes. Je wilt niet jouw inspanningen alle richtingen op laten gaan. Het doel is wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen met minimale inspanning en maximaal resultaat. Het toepassen van seiryoku zen’yō en jita kyōei.

Weniger aber besser / Less is more
©Essentialism van Greg McKeown

Het citaat “weniger aber besser” is een mogelijke uitwerking van deze principes. Het is het ontwerpcriteria van Dieter Rams, voormalig lead designer bij Braun. In het Nederlands betekent het “minder maar beter”. Het citaat vormt de basis in het boek Essentialism van Greg McKeown.

Het boek bepleit het beperken tot inspanningen waarbij jij een waardevolle bijdrage levert. Een paar tips uit het boek:

  • Kies bewust welke activiteiten je wel of niet uitvoert
  • Weeg af welke compromissen je moet maken voor het uitvoeren van een activiteit
  • Doe activiteiten waarbij jij maximaal bijdraagt
  • Elimineer activiteiten waarbij jouw bijdrage gering is
  • Doe niet veel dingen, doe de juiste dingen

De tips zijn een concrete uitwerking van de judoprincipes in het dagelijks leven. Het leidt tot bewuste keuzes voor een maximaal resultaat met minimale inspanning bijdragend aan wederzijdse voorspoed voor jezelf en anderen.

Tot slot

Uiteraard hoef je niet direct te stoppen met al jouw niet-bijdragende activiteiten. Nadenken over de activiteiten die je doet en of je bijdraagt is erg interessant. Daarnaast kun je volgende keer zeggen: “Ik denk er even over na.” Dit geeft tijd om te kijken welke compromissen je moet sluiten. Vervolgens kun je stap voor stap niet-essentiële zaken elimineren.

Een persoonlijk voorbeeld is dat ik gestopt ben met boksen. Het is leuk, maar mijn bijdrage is gering. Ik heb gekozen voor het trainen in Braziliaans Jiu-Jitsu, omdat dit beter aansluit op mijn judo. Het geleerde kan ik dan weer toepassen als leraar en uke in mijn judotrainingen.

Nog een voorbeeld. Japans wil ik heel graag leren, maar dit kost volgens experts meerdere jaren studie en ik kan het zelden gebruiken. Ik heb overwogen welke compromissen ik moet maken. Dit heeft ertoe geleid dat ik voorlopig geen Japans leer. Hoe jammer ik het ook vind.

Hoe denk jij over het toepassen van budoprincipes in het dagelijks leven? Welke principes pas jij toe? Heeft iemand nog tips voor het toepassen van seiryoku zen’yō en jita kyōei in de praktijk? Laat iets achter in de reacties.

Do. Or do not. There is no try.

Gisteren verscheen het nieuwe JBN Magazine dat elk kwartaal aan ruim 40.000 leden wordt verstuurd. Met veel trots kan ik zeggen dat mijn artikel over mijn leraar Richard de Bijl is geplaatst. Het is een mooie afsluiter van het jaar en een prachtige erkenning.

Ook de reacties op Facebook, mijn blog en op de tatami zijn erg leuk. Mijn blogs hebben zelfs andere mensen geïnspireerd te starten met een eigen blog. Inmiddels is mijn website meer dan 10.000 keer bekeken. Misschien niet veel vergeleken met mijn voorbeelden zoals The Budo Bum en Mitesco, maar ik kijk met genoegen terug op het afgelopen jaar.

Het was namelijk een grote stap voor mij. Jarenlang liep ik rond met het idee, maar was ik bang voor het delen van mijn kennis. In het proces van het starten met deze blog heb ik een hoop lessen geleerd. Deze lessen zijn voor meer mensen interessant, daarom deel ik ze graag via deze blog.

Do. Or do not. There is no try.

In Star Wars zegt de wijze Yoda: “Do. Or do not. There is no try.” Dit is de belangrijkste les. Veel uitdagingen kunnen worden voltooid door simpelweg doen. Je kunt eeuwig blijven twijfelen, maar begin gewoon en leer gaandeweg.

Do. Or do not. There is no try. (Yoda)

Grootmeester Kano zei: “Overweeg volledig, handel vastbesloten.” Denk goed na vooraf, maak een keuze en ga er volledig voor. Breng seiryoku zen’yō en jita kyōei in de praktijk. Richt je energie niet alle kanten op door te blijven malen over een keuze. Neem een besluit en richt vervolgens alle energie op bijdragen aan wederzijdse welvaart voor jou en anderen.

Focus op een sportmindset

Tijdens de cursus tot judoleraar, –trainer en –coach werd ik geattendeerd op SportMindset.nl. Het gaat erom dat je focust op je eigen ontwikkeling en niet op het resultaat.

Als ik gelijk zo goed wil schrijven als Arnon Grunberg of lesgeven als Richard de Bijl, raak ik snel gedemoraliseerd. Maar ik zie ze nu als voorbeelden om van te leren. Ondertussen word ik door te blijven doen (= oefenen) steeds beter. Met kleine stapjes. Niet focussen op de bestemming, maar de weg.

Op deze wijze zijn fouten niet erg. Je leert van fouten maken. Je bent op weg naar een hoger doel, continu verbeteren. Zoals Thomas Edison, uitvinder van de gloeilamp, het formuleerde: “Ik heb niet gefaald. Ik heb enkel 10.000 manieren ontdekt die niet werken.” Michael Jordan zegt het ook mooi in de onderstaande commercial.

Release early, release often

Ik werk ook in de wereld van de ICT. Daar is het sneller op de markt brengen van nieuwe technologie een trend. Zoek bijvoorbeeld op Scrum. Als je een product sneller en vaker vrijgeeft, krijg je eerder feedback van gebruikers. Vervolgens kun je bijsturen.

Dit voorkomt dat je twee jaar in een donkere kelder mooie technologie ontwikkelt die niet aansluit op de wensen van de klant. Hopelijk leest de overheid mee…

Op dezelfde wijze had ik eerst een heel boek kunnen schrijven. Vervolgens geef ik het uit en blijkt dat ik over de verkeerde onderwerpen schrijf of op een toon die mensen niet bevalt. Echter een klein artikel schrijven kost weinig tijd en ik ontvang direct reacties van lezers, zodoende kan ik de feedback in volgende artikelen meenemen.

Het is een kleiner risico. Een boek publiceren kan een grote, spannende stap zijn. Wellicht zo’n grote stap dat je het niet durft. Echter, een klein stukje op Facebook publiceren is voor meeste mensen een overbrugbare stap. Vervolgens kun je een groter artikel schrijven, een blog starten en uiteindelijk een boek publiceren.

Overigens is het boek vooralsnog slechts een voorbeeld! 😉 Dit principe kun je op veel zaken toepassen. Bijvoorbeeld eerst een week lang elke dag een minuut mediteren. Dit kan iedereen met enige ruggengraat volhouden. Vervolgens bouw je het langzaam uit met elke dag een minuut langer.

Tot slot

SPFransen.nl Ik heb nog veel meer geleerd van deze blog, maar dit zijn de belangrijkste lessen. Mijn angsten voor afwijzing heb ik van mij afgezet en ik ben simpelweg begonnen met korte stukjes op Facebook.

Vervolgens ben ik met kleine stapjes vooruitgegaan, totdat ik genoeg moed had voor het starten met deze blog. Daarbij heb ik de nodige fouten gemaakt, waarvan ik heb geleerd.

Door het maken van de microstapjes, heb ik ook steeds reacties ontvangen van lezers. Met deze feedback kan ik steeds betere artikelen delen en leer ik nog steeds. Dat doe ik met veel plezier omdat ik niet focus op het resultaat, maar op het continu ontwikkelen van mezelf.

Ik wil dan ook nog lang doorgaan en mijn kennis en ervaring blijven delen. Het inspireren van mensen met judo tot bewust leven. Samen wandelen over een levenslange zachte weg en leren van elkaar. Het perfectioneren van de eigen persoon voor een betere wereld, jiko no kansei.

Hopelijk kunnen jullie iets met mijn lessen voor het verwezenlijken van een idee, droom of wens. Of misschien is het een bevestiging van wat je al wist. In ieder geval veel succes! Fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar. 

Continu verbeteren en judo

Ik hoor soms judoka klagen over hun persoonlijke ontwikkeling. Ze vinden dat ze niet meer groeien of dat het te langzaam gaat. Ondanks dat ze keihard trainen, boeken ze weinig vooruitgang.

Nu heb ik over dit onderwerp eerder twee blogs over geschreven. In No limits gaat het over doorzetten en afstand nemen, zodat je uiteindelijk toch jouw grenzen kan verleggen. Recenter plaatste ik Niet het vele is goed, maar het goede is veel op deze blog.

Kort en effectief trainen

Toen schreef ik: “Je kunt beter kort en effectief trainen, dan heel lang een beetje aanrommelen.” Toch zijn er veel judoka die niet aanrommelen, maar ook niet effectief trainen. Meestal vallen de klagende judoka over weinig persoonlijke ontwikkeling in deze categorie.

Elke week verschijnen ze netjes op de training en luisteren goed naar de sensei (leraar). Het zijn de ideale leerlingen. Ze doen goed mee en werken hard. Als de leraar schreeuwt “Springen!”, antwoorden zij “Hoe hoog?”. Het laatste is misschien een beetje gechargeerd, maar je snapt mijn punt.

De perfecte sensei

Het ‘probleem’ is dat deze judoka blindelings op hun sensei vertrouwen. De leraar weet altijd wat het beste is voor zijn of haar judoka. Het is uiteraard een goed idee om naar de leraar te luisteren, maar een klein beetje eigen initiatief kan geen kwaad.

Een judoleraar heeft soms meer dan twintig leerlingen op de tatami. In de ideale wereld heb je de perfecte sensei die voor iedereen een persoonlijk ontwikkelingsplan heeft. Vervolgens geeft de leraar iedereen gedifferentieerd training op zijn of haar eigen niveau.

De realiteit is vaak anders. De leraar bepaalt een gemiddeld niveau van de groep en baseert daar zijn lessenplan op. Vervolgens gaat hij of zij differentiëren, maar er is niet altijd een individueel traject per judoka.

Er is echter iemand die wel de volledige aandacht voor jou heeft… dat ben jij namelijk zelf! Jij kunt je eigen persoonlijk ontwikkelingsplan maken. Volledig gericht op jou. Vervolgens kun je dat plan uitvoeren, controleren en bijstellen.

Kwaliteitscirkel van Deming

Deming PDCA-cyclusIk heb regelmatig de kwaliteitscirkel van Deming gebruikt. Het is een model voor het continu verbeteren van kwaliteit ontwikkeld door Williams Edward Deming.

Het model kan heel complex worden gemaakt, maar in de basis is het zeer eenvoudig. De kwaliteitscirkel van Deming is ook uitermate geschikt voor (judo)training. Het bestaat uit slechts vier stappen, PLan–Do–Check–Act (plannenuitvoerencontrolerenbijsturen). Om deze reden wordt het ook wel de PDCA-cyclus genoemd.

Hieronder licht ik de verschillende fasen kort toe. Zodoende kun je een eigen persoonlijk ontwikkelingsplan bijhouden voor het continu verbeteren van jouw judo. Uiteraard kan dit uitgebreid op papier, maar het kan ook een eenvoudig plan in jouw hoofd zijn.

Plan

Een van de meest gebruikte passages uit Alice in Wonderland van Lewis Carroll is het onderstaande citaat.

Alice: “Kunt u me alstublieft vertellen welke kant ik van hieruit op moet?”
Kat: “Dat hangt voor een belangrijk deel af van waar je naar toe wilt.”
Alice: “Het maakt me niet zoveel uit.
Kat: “Dan maakt het ook niet uit welke kant je op gaat.”
Alice: “Zolang ik maar ergens kom.”
Kat: “Oh, dat zal zeker gebeuren, als je maar lang genoeg loopt.”

Als je geen doel hebt, dan heb je geen plan nodig. Wil je persoonlijke groei bereiken, dan geeft een doel hieraan richting. Dit kan bijvoorbeeld een nieuwe graad zijn, maar ook meer toepassingen van ude-hishigi-jūji-gatame paraat hebben. Of misschien wil je bepaalde ashi-waza (beenworpen) in verschillende richtingen kunnen werpen.

De doelen kun je het beste SMART formuleren. SMART staat voor Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden, zie de link voor een korte uitleg. Zorg dat het doel haalbaar is, want we willen een succeservaring!

Vervolgens als je een doel hebt, dan ga je een plan maken voor het bereiken van dit doel. Hierbij kun je zelf bepalen hoe gedetailleerd het plan is. Als je zelfstandig traint voor een danexamen, kun je bijvoorbeeld per training plannen wat je gaat doen.

Als je een training onder leiding van een leraar volgt, kun je natuurlijk niet tijdens het oefenen van een heupworp een ude-hishigi-jūji-gatame gaan oefenen. Echter als je een leraar hebt die daarvoor openstaat, kun je bijvoorbeeld elke heupworp vervolgen met variaties op deze armklem.

StuderenDaarnaast kun je wellicht na elke training nog even verder trainen voor het doornemen van een aantal varianten van de ude-hishigi-jūji-gatame. Thuis kun je boeken bestuderen (tip: Armlocks van Neil Adams) en bronnen op Internet raadplegen, zodat je goed voorbereid op de training komt.

Zoek ook eens op “tandoku renshu” of “solo drills for judo”. Je zult verbaasd staan, wat je thuis allemaal kunt oefenen. Dan heb ik alle basisfitnessoefeningen nog niet eens genoemd, zoals squats, lunges en hardlopen.

Do

Deze fase is in theorie heel eenvoudig. Realiseer het plan uit de fase Plan! Of zoals Nike het formuleert: “JUST DO IT!”

Check

Vervolgens moet je regelmatig kijken of jouw plan op rolletjes loopt. Is de oorspronkelijke situatie verbeterd? Heb je persoonlijke groei doorgemaakt en is er voldoende vooruitgang richting het doel? Noteer alle belangrijke afwijkingen, zodat je hier actie op kan ondernemen in de volgende fase.

Misschien kom je erachter dat bepaalde kennis mist voor het uitvoeren van het plan. Dan is dit een belangrijke afwijking.

Als je in jouw plan echt meetbare doelen hebt opgesteld, kun je deze meten. Wil je bijvoorbeeld van 10 squats naar 50 squats in een minuut, kun je heel goed controleren of dit is gelukt. Als het niet gelukt is, dan is dit een belangrijke afwijking.

Act

Als er afwijkingen uit de fase Check naar voren zijn gekomen, dan kan hierop worden bijgestuurd. In het geval van missende kennis, kan wellicht de sensei advies geven of helpt een bezoek aan de bibliotheek.

In het geval van de squats, kan meer trainen helpen. Of wellicht moet je juist meer rust nemen en jouw voeding aanpassen, zodat je meer energie krijgt. In ieder geval stuur je in deze fase bij op basis van de afwijkingen in de fase Check.

En dan…

Vervolgens heb je je doel behaald en begint de cyclus weer van vooraf aan. Dat is het leuke! Zo kun je continu jouw judo blijven verbeteren.

Dit was een voorbeeld met technisch doelen, maar je kunt natuurlijk van alles verbeteren. Het kan ook liggen op het vlak van judo toepassen in het dagelijks leven.

Verspil je bijvoorbeeld regelmatig veel energie aan lange discussies? Pas eens judo toe in een dergelijk situatie. In plaats van hard de aanval kiezen, de kracht van de ander gebruiken en meegeven voor een positieve uitkomst voor beiden. Je kunt zelf vast nog veel meer voorbeelden bedenken.

Het uiteindelijke doel is jiko no kansei, de perfectie van de eigen persoon. Dit kan door het toepassen van seiryoku zen’yō, maximaal resultaat met minimale inspanning. Met een persoonlijk ontwikkelingsplan jouw energie optimaal benutten voor het bereiken van jouw doelen. De doelen passen uiteraard bij jita kyōei, wederzijdse welvaart voor zichzelf en anderen. Zo is ook deze cirkel mooi rond.

Heb jij doelen voor jouw training? Of train je liever recreatief en zie je het allemaal wel? Laat het weten via de reacties onder deze blog!

Beschermen, kapotmaken en verlaten

In het artikel De fasen van katastudie heb ik een onderscheid gemaakt in vier verschillende fasen voor het bestuderen van kata. In dit artikel bespreek ik een ander model, het Japanse concept 守破離 (Shu Ha Ri). Het concept onderscheid drie fasen in het leren van een techniek, kata of krijgskunst. Shu Ha Ri betekent beschermen, kapotmaken en verlaten. Het model geeft inzicht in de houding van leerling naar gezel en uiteindelijk meester. Er zijn een aantal overeenkomsten met het model op basis van bewustzijn en bekwaamheid, maar gaandeweg wordt duidelijk dat het een andere inslag heeft.

守 – Shu (beschermen)

Mr. Miyagi (Karate Kid)Eerst volgt de judoka het voorbeeld van zijn sensei (leraar). Hij imiteert de vorm en bewegingen zonder veel begrip van riai (onderliggende principes). Hierbij worden de regels gevolgd, zoals uitgelegd door de leraar. Vorm en bewegingen worden door de judoka beschermt. De nadruk ligt vooral op herhalen van vorm en bewegingen zonder het aanbrengen van afwijkingen, want de judoka heeft nog niet genoeg kennis voor het maken van aanpassingen in de vorm en bewegingen. In deze fase wordt een solide fundament gebouwd, waarop de judoka in latere fasen verder bouwt.

破 – Ha (kapotmaken)

In deze fase heeft de judoka de vorm en bewegingen eigen gemaakt. De judoka verdiept zich nu in de riai (onderliggende principes). Hierbij kan gebruik worden gemaakt van aanwijzingen van andere leraren en multimedia (boeken, video, etc.). Alle opgedane kennis wordt geïntegreerd voor een optimaal begrip van de vorm en bewegingen.

Vervolgens kunnen innovaties plaatsvinden op basis van vernieuwde inzichten en een beter begrip van de riai, waardoor de vorm en bewegingen subtiele veranderingen ondergaan. Verwacht geen grote veranderingen, omdat de meeste vormen en bewegingen lang geleden zijn ontstaan en geëvolueerd op basis van fundamentele principes. De grootmeesters hebben reeds de vormen en bewegingen geoptimaliseerd en slechts een enkele keer kunnen verbeteringen worden aangebracht. Dit sluit niet uit dat een judoka altijd blijft zoeken naar optimalisatie op basis van seiryoku zen’yō en jita kyōei.

In deze fase kan een judoka ook aanpassingen maken zodat de vorm en bewegingen beter aansluiten op zijn of haar unieke eigenschappen. Bijvoorbeeld de afstanden in het kata staan voorgeschreven, echter als een judoka voldoende begrip heeft van maai (gevechtsafstand) kan de afstand worden gewijzigd op basis van lichaamsbouw.

Shu Ha Ri
©Ruma Dak’s Blog

Een ander aspect in deze fase wat vaak over het hoofd wordt gezien is het kapotmaken van een vorm en bewegingen. Dit is nodig voor een goed begrip van de leerstof. In de wetenschap is het de kunst om een hypothese te ontkrachten door middel van onderzoek. Dit zou een judoka ook moeten doen. Hierin spelen zowel tori als uke een belangrijke rol. Als blijkt dat een vorm of beweging niet goed werkt, moeten zij worden aangepast of uit het curriculum verwijderd.

In judo kunnen we ervan uitgaan dat alleen nog effectieve vormen en bewegingen zijn overgebleven, omdat grootmeester Kano alleen de technieken die voldoen aan de principes van judo heeft opgenomen in Kodokan Judo. Daarna hebben nog vele grootmeester het curriculum onderhouden. Echter kunnen judoka door het ‘kapotmaken’ van vorm en bewegingen ontdekken in welke context zij werken of juist niet.

離 – Ri (verlaten)

Op dit punt wordt gesproken over transcendentie. De judoka overstijgt (verlaat) de vorm en bewegingen, waardoor ruimte voor creativiteit ontstaat. Hij of zij is de volledige belichaming van de vorm en bewegingen. De bewegingen zijn een natuurlijke uitdrukking van de judoka geworden en de vorm is volledig verlaten. Ze bevatten duidelijke persoonlijke en karakteristieke kenmerken van de judoka. Desondanks handelt judoka altijd in overstemming met de riai (onderliggende principes).

Het handelen in een vrije expressie van de judoka, logisch en natuurlijk. Er wordt niet meer nagedacht over de uitvoering. Dit wordt ook wel muga-mushin (無我無心) genoemd in het Japans. Het kan vertaald worden als “geen ego, geen gedachten”. De aandacht is volledig op het huidige moment gericht en wordt niet geremd door afleidende gedachten.

De fase Ri bereiken is alleen weggelegd voor doorzetters. Het vergt jaren trainen en studeren onder grootmeesters. Een diepgaande studie van vormen, bewegingen en onderliggende principes, waarbij een judoka nooit uitgeleerd raakt. Door zelfontdekkend leren en het gebruik van creativiteit blijf een judoka zelfs in de Ri-fase subtiele verbeteringen en vernieuwingen toevoegen. Het uiteindelijke doel is dat de leerling beter wordt dan de meester. Op deze wijze stagneert de krijgskunst niet en evolueert de krijgskunst.

Het concept Shu Ha Ri moet overigens niet als een lineair pad worden gezien. In de Ha-fase zit Shu en in de Ri-fase zit Shu en Ha. Dit betekent dat de judoka in latere fasen doorbouwt op het stevige fundament dat hij in eerdere fasen heeft neergelegd. De fundamenten van judo veranderen namelijk niet. Alleen de toepassing kan wijzigen en er zullen subtiele verschillen in de uitvoering zijn.

Graag wil ik Richard de Bijl en Loek van Kooten bedanken voor de inspiratie voor dit artikel. Richard is een grote bron van inspiratie op vele gebieden en Loek heeft geholpen met het vertalen van de verschillende begrippen.

Too much ego will kill your talent

“Ego is just like dust in the eyes. Without clearing the dust, we can’t see anything clearly. So clear the ego and see the world.”

Ik train vaak met Bas Bakker, een gepassioneerde vechter met ervaring in vele vechtkunsten. Bas traint onder andere Koryu Ju Jutsu en Araki Ryu. Hij heeft uitgebreid verschillende krijgskunsten bestudeerd en vele andere dojo bezocht voor verbreding van zijn horizon. Wij hebben vaak gesprekken over krijgskunsten en ook het ego komt regelmatig ter sprake.

De ontvanger bepaalt

Wat is er zo bijzonder aan het ego in de krijgskunst? “De ontvanger bepaalt.” Oftewel het ego kan de waarneming van de krijger beïnvloeden door het filteren en kleuren van de waarneming. Zowel de waarneming van zichzelf als de buitenwereld. Op deze wijze kan het ego een enorme belemmering vormen voor de eigen ontwikkeling, omdat men niet volledig open staat voor nieuwe ervaringen en inzichten.

Always remember: too much ego will kill your talent

Too much ego will kill your talentEen goede krijger kijkt kritisch zonder vooroordelen naar zichzelf en zijn systeem (technieken, tactieken, principes, etc.) . Op welke punten worden nog fouten gemaakt of is verbetering mogelijk? Iemand met een groot ego ziet geen fouten, waardoor er weinig of geen progressie plaatsvindt. Als iemand fouten erkent, kan hij of zij verbetering zoeken. Bijvoorbeeld door het leren van andere krijgers en krijgskunsten. Voor het leren van andere krijgers of krijgskunsten moet de nieuwe situatie met een open mind worden benaderd.

Open mind

Observeer zonder vooroordelen en neem zoveel mogelijk alleen de feiten waar. Welke waza (technieken) worden gebruikt? Wat zijn de onderliggende principes van de technieken en krijgskunst? Welke maai (afstand) houden de beoefenaars tussen elkaar in het gevecht? Hoe geeft de sensei (leraar) les?

Selectie op basis van studie

Na open bestudering van nieuwe technieken en krijgskunsten kan men kijken welke principes of technieken geschikt zijn binnen het eigen systeem. Wellicht is daar wel eerst een aanpassing voor nodig.

Jigoro Kano, uitvinder van het judo, nam bijvoorbeeld een aantal technieken één-op-één uit oude ryu (scholen/leergangen) over. Andere technieken werden aangepast voordat ze werden toegevoegd aan het judo en weer andere technieken waren niet geschikt voor judo en zijn dan ook niet opgenomen in het systeem. Maar deze selectie vond pas plaats na uitgebreide studie van de technieken uit de oude ryu.

Evolutie van krijgskunsten

Uiteraard is dit principe toepasbaar binnen elke krijgskunst. Laat het ego niet de reden zijn om niet te leren van andere beoefenaars en krijgskunsten. Van iedereen kan men iets leren, soms hoe het wel moet en soms hoe het niet moet. Zelfs als men ziet hoe het niet moet, kan wellicht inspiratie worden opgedaan voor verbetering van de eigen technieken en krijgskunst. Laat geen kans liggen om van iemand anders te leren, omdat het ego de ander veel beter of slechter vindt.

No limits

Uit onderzoek van de Amerikaanse Napoleon Hill voor zijn boek blijkt dat veel succes komt vlak nadat een persoon er helemaal doorheen zat en wilde opgeven. Ik heb het boek Think and Grow Rich niet gelezen, maar herken het wel uit eigen ervaring met bijvoorbeeld judoën en gitaarspelen.

Het ervaren van een limiet

Er zijn van die periodes dat ik keihard train, maar weinig vooruitgang boek of stilsta. Soms heb ik dan zelfs het idee dat ik achteruit ga. Het voelt alsof ik mijn limiet heb bereikt. Mijn techniek wordt niet meer beter of zelf slechter, nieuwe technieken werken niet goed en mijn fysieke en mentale conditie gaan langzaam achteruit. Het gevolg is teleurstelling, soms zelfs frustratie. Je traint keihard, maar het levert weinig op.

Vertoeven op een plateau

In dit soort periodes is het accepteren van mijn grenzen en opgeven erg verleidelijk. Sommige mensen doen rustiger aan of stoppen zelfs. Toch is het vaak zinvol om op dit soort momenten te volharden en door te gaan met oefenen. Tenslotte doe ik nog steeds ervaring op en anders train ik mijn geest in doorzettingsvermogen en discipline. Of zoals Thomas Edison, uitvinder van de gloeilamp, sprak: “Ik heb niet gefaald. Ik heb enkel 10.000 manieren ontdekt die niet werken.”

Verleggen van een limiet

Bruce LeeHet is een bekend verschijnsel dat vlak voor een grote doorbraak je soms eerst even stil staat of zelfs een kleine terugval hebt. Toch als je eenmaal door volharding blijft trainen, komt er een moment dat je jouw limiet bereikt en overschrijdt. Je ziet nieuwe mogelijkheden en merkt dat je een grote sprong vooruit hebt gemaakt. Je beschikt over betere technieken, nieuwe technieken en je fysieke en mentale conditie verbetert. Je bent klaar voor het opzoeken van de volgende limiet.

Bruce Lee heeft het mooi verwoord: “Als je altijd een limiet plaatst op alles wat je doet, lichamelijk of wat dan ook, dan verspreidt zich dit in jouw werk en leven. Er zijn geen limieten. Er zijn alleen plateaus, daar moet je niet blijven, je moet ze overstijgen.”

Omgaan met een limiet

Wat voor mij goed werkt bij het bereiken van een limiet is een rustperiode of het verleggen van de focus. Denk maar eens aan een dag vol problemen waarop niets wil lukken. Na een goede nachtrust of meditatie, kun je vaak een dag later dezelfde problemen met frisse zin eenvoudig oplossen.

Of een training waarin een worp blijft mislukken. Dan schuif ik het trainen van de bewuste worp op naar een latere training. Eventueel zoek ik thuis nog wat extra informatie op. Een training later lukt het dan vaak direct of het gaat in ieder geval een stuk beter.

Met gitaarspelen ervaar ik hetzelfde. Als het niet meer lukt of goed voelt, dan speel ik soms even een week of langer geen gitaar of ik speel iets compleet anders. Na zo’n periode kan ik dan vaak weer veel beter spelen. Het geheugen krijgt tijd om de vingerzetting op te slaan en je hebt weer veel meer zin en energie. Na een week geen judo of gitaarspelen barst ik van de energie om te oefenen.

Ik maak overigens wel altijd bewust de keuze tijdelijk rustiger aan te doen of de focus te verleggen. Ik doe dit nooit uit teleurstelling of frustratie, maar met een weloverwogen doel en positieve attitude.

Ayrton SennaOp deze wijze kunnen vele limieten worden overschreden. Of in de woorden van de succesvolle autocoureur Ayrton Senna: “Op een bepaalde dag met bepaalde omstandigheden, denk je ‘Ok, dit is de limiet.’ Maar zodra je deze limiet bereikt, gebeurt er iets en plots kun je net een klein stukje verder. Met de kracht van jouw geest, jouw doorzettingsvermogen, jouw instinct en ook ervaring, kun je het ver schoppen.”